κατά κάποιον τρόπο η συνέχεια (στα περί σοβαρότητας)

(του ΣΔΣ)

Η ΕΥΚΟΛΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΚΟΛΙΑΣ

«Αν θέλω να καταστρέψω τον μέτριο του κάνω την ζωή πιο εύκολη» Τσου Φι Κίνα 7^ος αιώνας

ex cathedra όπως αρμόζει άλλωστε σε καθηγητή του γνωστού Πανεπιστημίου της Ουρβάνας μας ήρθε στο έντυπο μας ένα κείμενο απλά απαράδεκτο, ρατσιστικό αντιδημοκρατικό πλέρια. Ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίζεται ότι όλες οι ευκολίες που τα τελευταία χρόνια άγγιξαν επιτέλους κάθε κάτοικο της ταλαίπωρης χώρας μας είναι εις βάρος των ανθρώπων και των ζωών τους.

Λέει ότι οι περισσότεροι δεν μπορούν να χειριστούν επαρκώς ούτε σαν χρηστικά αντικείμενα, ούτε σαν φορείς πολιτισμού και επιπέδου τα εργαλεία που προσφέρονται πια αφειδώς σε όλους μας. Λέει « όταν δεν εκλαμβάνουμε τις τελευταίες εξελίξεις των επιτευγμάτων των άλλων λαών σε μέσα άσκησης γοητείας στην καλύτερη των περιπτώσεων, επιβολής ακόμη και εξουσίας και γελοίας αυτοϊκανοποιήσεως στις περισσότερες και απλά απωλείας του μόνου πολύτιμου που έχει ο καθένας του ίδιου του εαυτού, με ιδιαίτερη ευκολία τα χρησιμοποιούμε εις βάρος όχι μόνο των ηθικών μας υπάρξεων αλλά και αυτών ακόμη των φυσικών. Το αυτοκίνητο είναι το απόλυτο όπλο αλλά και όλα τα άλλα κοντεύουμε να τα χρησιμοποιούμε σαν χειροβομβίδες που ο ένας με την πρώτη ευκαιρία εκσφενδονίζει στον άλλον».

Έφτασε στο σημείο να εκφράζει απόψεις το στυλ «καλύτερα να κρατάς τους πολλούς στην τσάπα παρά να δίνεις στους τεμπέληδες τρακτέρ και κινητά»

Πιάσε εσύ αχρείε μπουρζουά την τσάπα του λέει με περηφάνια το αγωνιστικό μας έντυπο.

Αλλού μιλώντας για τα υπέροχα νιάτα της επαρχίας μας τα χαρακτηρίζει «τους χειρότερα εκπαιδευόμενους μικροαστούς, αθηναιάκια του χειρότερου είδους, με τα κακά της Αθήνας και αυτά μεγενθυμένα και ούτε ένα από τα αμφιβόλου ποιότητος καλά της . Έτσι κι αλλιώς η Ελλάδα είναι επαρχία , η Αθήνα η επαρχία της επαρχίας ,κάθε μεγάλη πόλη επαρχία της επαρχίας της επαρχίας και κάθε μικρή είναι πια τετάρτου βαθμού υποβιβασμού ζωής, τρόπου και σκοπού».

Ισχυρίζεται ο αχρείος βολεμένος της θέσης του και της απόστασης του ότι «όλη η χώρα και η πρόσφατη ιστορία της μα και καθένας από τους πολίτες της χωριστά πάσχει από έλλειψη σκοπού και στόχου. Όταν δεν έχουμε εξωτερικούς εχθρούς να μας ξυπνούν από τον λήθαργο τα εσωτερικά μικρόβια, μύκητες και παράσιτα θριαμβεύουν οργιάζοντας πάνω σε σώματα και ψυχές»

Αιδώς αργέ στο μυαλό και στην καρδιά που θέλεις να επινοήσεις κατοχές για να μας χαρίσεις ελευθερία μετά. Εμείς θα πούμε ξανά και ξανά όχι. Κανείς δεν κατέχει την περήφανη και θα ισχυριστώ μετά λόγου γνώσεως γνωστική χώρα μας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ κ. καθηγητή

Νομίζω ότι η χώρα κατέχεται από ξένους και ο καθένας είναι ξένος και για τον ίδιο και για τους άλλους.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ της «Αγωνιστικής Πρόθεσης»

Εσύ είσαι ο ξένος και καλά θα κάνεις να μείνεις μακριά. Δεν τους θέλουμε του είδους σου

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ κ. Καθ.

Είμαι μακριά.