με αφορμή το τι γίνονται στη ζωή τους τα έξυπνα παιδιά

Το άρθρο “What Happens When Gifted Kids Grow Up?” (από το http://www.care2.com/causes/what-happens-when-gifted-kids-grow-up.html ) με  έκανε να βρω αυτό:

στο http://www.gifteddevelopment.com/index.htm και τώρα θέλω να το ψάξω

Ευαγόρας Παλληκαρίδης 1938-1955

(σημείωση: επειδή έτσι λένε το Σχολείο των Παιδιών μου. Και είμαι υπερήφανος για αυτό)

Θα πάρω μίαν ανηφοριά

Θα πάρω μίαν ανηφοριά, Θα πάρω μονοπάτια, να βρω τα σκαλοπάτια, πού πάν στη Λευτεριά.

Θ’ αφήσω αδέλφια συγγενείς,

την μάνα, τον πατέρα, μέσ’ τα λαγκαδιά πέρα, και στις βουνοπλαγιές.

Ψάχνοντας για τη λευτεριά, θα ‘χω παρέα μόνη, κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές,

Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ‘ρθει το καλοκαίρι, τη λευτεριά να φέρει, σε πόλεις και χωριά,

Θα πάρω μίαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια, να βρω τα σκαλοπάτια, πού πάν στη Λευτεριά,

Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ, θα μπω σ’ ένα παλάτι, το ξέρω θα ‘ν’ απάτη, δεν θα ‘ναι αληθινό,

Μες το παλάτι θα γυρνώ, ώσπου να βρω το θρόνο, βασίλισσα μια μονό, να κάθεται σ’ αυτόν,

Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου, και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ,

Γεια σας παλιοί σνμμαθηταί!

Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας.

Κι  οποίος   θελήσει   για  να  βρει   έναν  χαμένο

αδελφό,

έναν παλιό του φίλο,

Ας πάρη μίαν ανηφοριά, ας πάρη μονοπάτια, να βρή τα σκαλοπάτια, πού πάν στη Λευτεριά.

5 Δεκεμβρίου 1955

(από το περιοδικό manifesto, τ. 24, Απρίλιος 2011)

Λιλιπούπολη

υπολογιστές και πρωτάκια

πότε άλλοτε ένα τεχνολογικό μέσο, ένα εργαλείο, έγινε αντικείμενο σπουδής, μαθητείας και εκπαίδευσης στους μαθητές του δημοτικού σχολείου;
Και μάλιστα στα “πρωτάκια”;
Πότε τα εκπαίδευσαν στο στυλό, το μολύβι και το χαρτί;
Γιατί αυτή η μανία με τους υπολογιστές;
Και οι γονείς που είναι; Πως μπορούμε και κοιμόμαστε και καθόμαστε αδρανείς όταν τα σχολεία θεωρούν ως σκοπό τους την “ποντικοεξάρτηση”;