Ενός φίλου. Που με μια σειρά από παρεξηγήσεις με οδήγησε σε διάφορα … Να ΄ναι καλά και να πλέει στ΄ανοιχτά …
σχεδία στ’ ανοιχτά της Αίγινας

για τον ελευθεριακό κοινοτισμό και την τοπική αυτοδιεύθυνση | RSS Feed

* Home
* “αυτοδιοίκηση”
* αναλύσεις
* αφιερώματα
* γρίπη
* εκδηλώσεις
* εφοπΛΗΣΤΕΣ
* έφυγαν…
* η Σχεδία…
* κι αλλού
* Κούνεβα
* κράτος και βία
* μισθωτή σκλαβιά
* νερό
* παιδεία
* συνεντεύξεις
* σχεδία 1
* σχεδία 2
* σχεδία 3
* σχεδία 4
* σχεδία 5
* σχεδία 6
* τέχνη
* τοπικά θέματα
* τοπική ιστορία
* υγεία

 Αναρτώ και εγώ με την σειρά μου και συνυπογράφω το ακόλουθο κείμενο για το θέμα: 

Ακολουθεί ένα δελτίο τύπου που συντάξαμε και συναποφασίσαμε, μια ομάδα bloggers, να μοιράσει. Η ανάγκη προέκυψε από τις εξελίξεις που επακολουθήσανε της υπόθεσης press-gr. Το δελτίο τύπου αντιπροσωπεύει αυτούς που το υπογράφουνε και μόνο, παρ’ όλα αυτά όποιος θέλει το αντιγράφει και προσθέτει και το δικό του url ως υπογραφή.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

  • ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

  • Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
  • Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

  • Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
  • Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
  • Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.

Περισσότερες πληροφορίες

  • Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
  • Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας, asterios at gmail.com.

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό

Αναδημοσιεύω από το ΣΚΑΪ.gr, ένα ακόμη κείμενο για το θέμα. Έτσι ώστε να δούμε τις τάσεις που διαμορφώνονται. Το θέμα έχει ενδιαφέρον και σημασία. Και μάλιστα μεγάλα. Όμως οι συνήθεις κορόνες, υπερβολές και αμετροέπειες του κυριότερου ΜΜΕ, της τηλεόρασης, ως συνήθως θολώνουν το τοπίο. Παρεμπιπτόντως: το Διαδίκτυο αναδεικνύεται (εάν δεν έχει ήδη αναδειχθεί) σε σπουδαιότατο ΜΜΕ (και φυσικά εν γένει πολιτιστική παράμετρο της εποχής μας και προφανέστατα του κόσμου και του μέλλοντός μας). Και κατά την γνώμη μου έχει μία ειδοποιό διαφορά που το κάνει να διαφέρει ριζικά από την τηλεόραση. Το γεγονός ότι σε αυτό υπάρχει διαδραστικότητα και φυσικά ο χρήστης του δεν είναι μόνο ένας παθητικός δέκτης. Στο Διαδίκτυο κάθε σημείο μπορεί να είναι πομπός και δέκτης μαζί. Αυτό το διαφοροποιεί σε απόλυτο βαθμό από την “παθητική” τηλεόραση Και προφανώς θα προκαλεί την μήνιν της. Δεν είναι και λίγο να χάνεις την πρωτοκαθεδρία.

Και βέβαια η δυνατότητα ύπαρξης πολλών πομπών (πληροφοριών και ακόμη περισσότερο ιδεών και σκέψεων) δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι ευχάριστες προοπτικές είτε για τις εξουσίες, είτε για τις κοινωνίες που δεν έχουν αποδεχθεί την αξία του ατόμου (υπόσταση και πρόσωπο, σχέσεις, σκέψεις και ύπαρξη και όχι απλά σύνολο θεσμοθετημένων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων). Και γιαυτό εξουσίες και κοινωνίες δηλώνουν ότι σπεύδουν να προφυλάξουν το “κοινωνικό σύνολο” από αυτές τις εκτροπές.

Η πραγματική ανάγκη προστασίας όμως είναι άλλη. Και δεν βρίσκεται στη βιασύνη, αλλά στη περισυλλογή, στην αναζήτηση και  στην ξαναανακάλυψη πρωτίστως των λέξεων και των εννοιών και κατόπιν των θεσμών.

[Σύρματα στα e-λιβάδια

"Το Κράτος, με τη λυσσαλέα προσπάθειά του να ελέγξει το Διαδίκτυο, και να κρυφακούει σ' αυτό, αποτελεί το πιο μεγάλο πρόβλημα, και σίγουρα όχι ελπίδα λύσης. Και όταν λέω Κράτος εννοώ σε πρώτο πλάνο και τις ΗΠΑ και την ΕΕ".
Χρήστος Παπαδημητρίου, καθηγητής πληροφορικής, Μπέρκλεϊ
Ο έλεγχος του διαδικτύου - όχι των ιστολογίων, ειδικώς- αποτελεί διακαή πόθο των κυβερνήσεων προηγμένων και μη κρατών την τελευταία 15ετία, αμέσως μόλις διεφάνη ότι η χρήση του ίντερνετ θα διευρύνονταν και ήταν θέμα χρόνου να βρουν εκεί καταφύγιο όλοι οι "αντιφρονούντες". Στο διάστημα αυτό, οι κυβερνώντες αναζήτησαν κάθε είδους ευκαιρία και δημιούργησαν κάθε είδους πρόσχημα, στην προσπάθεια τους να περιορίσουν την άναρχη φύση του μέσου.

Στη Βουλή το Blog

Ως και η 11η Σεπτεμβρίου και η πιθανή χρήση της τεχνολογίας από τους "τρομοκράτες" χρησιμοποιήθηκαν από την κυβέρνηση Μπους, όσο ακόμη οι συναισθηματικές αντιδράσεις ήταν δεδομένες, για να εκβιαστεί η κοινή γνώμη να "παραδώσει τα όπλα" στην Αμερικανική κυβέρνηση. Ακολούθησε η Ευρώπη: προ τριετίας η ΕΕ δήλωνε αποφασισμένη να προχωρήσει στον "έλεγχο" της διαδικτυακής επικοινωνίας και να "καθορίσει κανόνες", ώστε να "προστατευτούν οι πολίτες" από διάφορους άυλους και υλικούς κινδύνους. Και πάλι, σε πρώτο πλάνο, οι περίφημοι αυτοί τρομοκράτες που παίζουν τις νέες τεχνολογίες στα δάχτυλα και σε δεύτερο οι παιδεραστές: το έγκλημα που θεωρείται το ειδεχθέστερο είναι και το συχνότερα αναφερόμενο από τις "ηλεκτρονικές" διωκτικές αρχές. Το σχήμα που επικαλούνται οι αρχές γνωστό: Ασφάλεια εναντίον Ελευθερίας.

Η προσπάθεια φίμωσης του διαδικτύου -το οποίο ξεκίνησε άλλωστε ως στρατιωτική τεχνολογία πριν περάσει στις μάζες- προηγείται κατά πολύ των ιστολογίων. Όπως και ο αγώνας για τη διατήρηση της ελευθερίας του. Όσοι δεν ανακάλυψαν το ίντερνετ με την ανατολή του νέου αιώνα, γνωρίζουν τις "μπλε κορδέλες" και τα ανεπίσημα "όργανα" του αγώνα ενάντια στην κρατική καταστολή εις βάρος των χρηστών του νέου μέσου, όπως το -γνωστό και έγκριτο- Ίδρυμα Ηλεκτρονικού Μετώπου (Electronic Frontier Foundation) και άλλοι, λιγότερο γνωστοί, ακτιβιστές και οργανώσεις.Οι ίδιοι άνθρωποι μπορούν να ενημερώσουν τους πρωταγωνιστές της δημοκρατίας των παραθύρων πως, τα προβλήματα που θέτουν τα νέα μέσα, δεν τίθενται για πρώτη φορά. Είναι ζητήματα κοινωνικής και πολιτικής ουσίας που επανατίθενται, όπως τέθηκαν με πολλές άλλες ευκαιρίες μες στον τελευταίο ενάμιση αιώνα. Γι' αυτό και απαντώνται με την ίδια παλιά γλώσσα, τις ίδιες σημαντικές λέξεις που αποτελούν τον ιστορικό άξονα όλων των μεγάλων κατακτήσεων του πολίτη μες σε αυτό το χρονικό διάστημα.

Η απόφαση της κυβέρνησης να προσπαθήσει τον έλεγχο του διαδικτύου, αποτελεί ευρωπαϊκή επιταγή που υλοποιείται με το γνωστό, άτσαλο ρωμέικο τρόπο. Αναλόγου κάλλους όμως είναι και οι μέθοδοι που επιλέγονται για την αντιμετώπιση της κυβερνητικής ανοησίας -ας τους πει κάποιος ότι, το διαδίκτυο δεν αλώνεται με νόμους.

Μισοκαλυμμένα κομματικά ιστολόγια προσπαθούν να μετατρέψουν την υπόθεση σε εκμεταλλεύσιμο από τα μαγαζάκια τους θέμα, η μία αφελής πρόταση διαδέχεται την άλλη και η περίφημη "μπλογκόσφαιρα" αναλώνεται εις την άνευ λόγου διάρρηξη όσων ελαχίστων ιματίων της έχουν απομείνει: η γύμνια της έχει φανεί από καιρό σε τέτοιου είδους θέματα. Με τις γνωστές λίγες εξαιρέσεις, δεν καταφέρνει παρά να αναδείξει τα προβλήματά της ακόμη πιο έντονα.Η ελληνική "μπλογκόσφαιρα" αποτελεί μία από τις λίγες εθνικές (;) τέτοιες, στις οποίες δεν έχει αναπτυχθεί η ενημερωτική πλευρά των ιστολογίων, η οποία είναι καθοριστική του διεθνούς τους χαρακτήρα. Αν οι Αμερικάνοι μπορούν να παινεύονται για το DailyKos, τη Huffington Post και άλλα πολλά εξαιρετικά ενημερωτικά ιστολόγια -που πλέον βραβεύονται με διεθνή βραβεία δημοσιογραφίας-, στην Ελλάδα το χαρακτήρα αυτό δεν έλαβε κανένα. Γι' αυτό άλλωστε κάποιοι κόπτονται περί του ότι "τα μπλογκ δεν είναι ενημερωτικά". Εννοούν, προφανώς, ότι τα ελληνικά μπλογκς δεν κατάφεραν καν να αναδείξουν ένα δύο ιστολόγια με συγκεκριμένο και σαφή ενημερωτικό χαρακτήρα, πλην του κίτρινου αυτού press-gr, που τόσο στενά σχετίζεται με το αθλιότερο κομμάτι του παραδοσιακού Τύπου.

Και όμως, όπως έχει ευφυώς ειπωθεί, "πιο εύκολα βρίσκεις δημοσιογράφο πίσω από ελληνικό ιστολόγιο παρά στα κεντρικά της Ουάσινγκτον Ποστ".

Είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των δημοσιογράφων που έχει βρει διέξοδο στα μπλογκς (μεταξύ των οποίων και η γράφουσα). Άλλοι διότι επιθυμούν διάδραση - τότε, αναδημοσιεύουν επωνύμως τις στήλες και τα κείμενά τους από τον συμβατικό Τύπο και ονομάζουν "μπλογκάρισμα" την πράξη τους αυτή λόγω της αισθητικής φόρμας και της διάδρασης. Άλλοι διότι πιστεύουν ότι έχουν και άλλα να προσφέρουν, εκτός του στενού επαγγελματικού "κορσέ" της ειδίκευσης. Άλλοι διότι είναι ακυρωμένοι, και ελπίζουν την καταξίωση που τους αρνήθηκε η κακούργα κοινωνία. Και άλλοι για άλλα... Είναι φυσικό, λοιπόν, όλες οι ασθένειες του ελληνικού Τύπου να εμφανίζονται και στα ιστολόγια.

Εν κατακλείδι, είναι βέβαιο ότι οφείλουμε να υπερασπιστούμε την Ελευθερία του Λόγου από κάθε κρατική ή άλλη παρέμβαση, από αυθαίρετες και βιαστικές νομοθετικές ρυθμίσεις, παραπαίδια του διαβόητου εκείνου "τρομονόμου" Μητσοτάκη που φυλάκιζε αβέρτα "υπεύθυνους κατά το νόμο".

Όμως, για να υπερασπιστούμε την Ελευθερία του Λόγου οφείλει να υπάρξει Λόγος και όχι να αναπαράγονται οι χειρότερες στιγμές των παραδοσιακών Μέσων, τα οποία υποτίθεται ότι υπερβαίνουν τα ηλεκτρονικά. Αλλιώς, ακυρώνεται το ίδιο το νόημα των λέξεων. Δευτερευόντως, χάνεται και η ευκαιρία της πάσχουσας δημοσιογραφίας να ξεφύγει από το τέλμα της ατολμίας, της υποτέλειας και της πομπώδους ημιμάθειας, με τη δημιουργία ενός σοβαρού "ανταγωνιστή" στα μπλογκς που θα κινούσε τις δυνάμεις εξόδου της από την αδράνεια.

Σχετικά θέματα
  • "Μαίρη είσαι σπίτι;"
  • Διερευνώνται οι διαδικτυακοί εκβιασμοί
  • Μηνύσεις κατά του blog ]

  • Από τον σημερινό ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ, ένα άρθρο για προβλήματα που έχουν προκληθεί από την λειτουργία κάποιων blog. Το κράτος για άλλη μία φορά ως λύση επιλέγει και προτείνει (κατ΄ουσίαν) μία καταστολή. Μόνο που αυτή η καταστολή δεν είναι η καταστολή της παρανομίας, αλλά κατά βάθος καταστολή της πολυφωνίας και του λόγου. Έτσι μπορεί να ερμηνευθεί και η βιασύνη νέων νομοθετικών ρυθμίσεων.

    Άλλως θα μπορούσε η παραβατικότητα να ελεγχθεί μέσα από το υφιστάμενο νομικό καθεστώς (και εάν μετά βεβαιότητος αυτό είχε εξαντληθεί, τότε και μόνο μετά από πολλή σκέψη και αναζήτηση θα μπορούσε να τεθεί το ερώτημα για νομοθετική ρύθμιση και για το είδος αυτής). Δημοσιεύω το άρθρο όπως έιναι στην εφημερίδα, όπου μετά ακολουθούν και δύο σχετικά ζητήματα προς ψήφισην από τους αναγνώστες. Πιστεύω ότι και για αυτο το θέμα θα γίνει πολύς και ανόητος ντόρος και θα ειπωθούν μεγάλα και εντυπωσιακά.

    Blog-o στους εκβιασμούς

    Δευτέρα, 25.02.08

    Επιχείρηση-αρετή στα κρούσματα ανώνυμης και συκοφαντικής «δημοσιογραφίας» που ασκείται μέσω blogs ξεκίνησε η Εισαγγελία Αθηνών συνεπικουρούμενη από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Την ίδια στιγμή το υπουργείο Δικαιοσύνης εμφανίζεται αποφασισμένο να δημιουργήσει νέο νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο τροποποιεί το καθεστώς λειτουργίας τουλάχιστον των «ενημερωτικών» blogs. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΕΤ προωθούνται τέσσερις σημαντικές αλλαγές.Πρώτον, οι διαχειριστές των blogs ενημερωτικού χαρακτήρα θα έχουν την ευθύνη να αναγράφουν στην κεντρική ιστοσελίδα τον κατά νόμο υπεύθυνο του blog.

    Δεύτερον, το νομοσχέδιο επιφυλάσσει στα αδικήματα που τελούνται μέσω των blogs προβλέψεις ανάλογες με αυτές του νόμου περί Τύπου.

    Τρίτον, διευκολύνεται η πρόσβαση των διωκτικών αρχών στα ηλεκτρονικά ίχνη ώστε να αποκαλύπτεται με πιο γρήγορες διαδικασίες ο υπεύθυνος μιας συκοφαντικής ή εκβιαστικής δημοσίευσης.

    Τέταρτον, το ΕΣΡ αποκτά δικαίωμα παρέμβασης σε περίπτωση που οι χρησιμοποιούμενες φωτογραφίες ή το audio και video υλικό που αναρτάται σε κάποιο blog δημιουργούν ζητήματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του. Οι παρεμβάσεις που σχεδιάζονται απασχολούν Δικαιοσύνη και Αστυνομία εδώ και πολύ καιρό. Την τελική ώθηση στην υλοποίησή τους φαίνεται όμως να δίνουν οι εξελίξεις του τελευταίου τριημέρου γύρω από το press-gr.blogspot.com.

    Εναντίον της ιστοσελίδας εκκρεμούν, ήδη από το 2006, δεκάδες μηνύσεις, υποβληθείσες κυρίως από δημοσιογράφους, για διάφορες υποθέσεις συκοφαντικής δυσφήμησης. Οι υποθέσεις βρίσκονται στην κύρια ανάκριση και συγκεκριμένα στον 5ο ειδικό ανακριτή, ο οποίος πραγματοποιεί εφόδους σε εργασιακούς χώρους και σπίτια υπόπτων συνεπικουρούμενος από αστυνομικούς της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

    Ετσι το μεσημέρι της Παρασκευής ο δικαστικός λειτουργός συνοδευόμενος από αστυνομικούς πραγματοποίησε αιφνιδιαστικό έλεγχο στο γραφείο του δημοσιογράφου Ανδρέα Καψαμπέλη και κατέσχεσε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του. Την ίδια ώρα άλλη ομάδα αστυνομικών πραγματοποιούσε έρευνα στον υπολογιστή της οικίας του, χωρίς όμως να κατάσχει οτιδήποτε.

    Η έρευνα έγινε ύστερα από μήνυση κατά αγνώστων που είχε υποβάλει πριν από περίπου 12 μήνες πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας «Το Βήμα», για συκοφαντική δυσφήμηση και εκβίαση, καθώς σχετικές δημοσιεύσεις στο συγκεκριμένο blog τον παρότρυναν να μην αρθρογραφεί, ενώ, όπως υποστηρίζει ο μηνυτής, του είχαν στείλει και δύο e-mail με τα οποία τον προέτρεπαν: «Δώσε μας τα χρήματα για να σταματήσουμε να σε χτυπάμε». Μάλιστα την πρώτη φορά ο άγνωστος αποστολέας ζητούσε 30.000 ευρώ.

    Στον ανακριτή
    Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό αν ο κ. Καψαμπέλης, ο οποίος αρνείται κάθε έκνομη ενέργεια, ήταν διαχειριστής της συγκεκριμένης ιστοσελίδας ή εκείνος που είχε αναρτήσει τα συγκεκριμένα σχόλια σε βάρος του πολιτικού συντάκτη.

    Θα κληθεί να καταθέσει στον ανακριτή και εφόσον προκύψουν στοιχεία ενδέχεται από την Τρίτη να ανοίξει δεύτερος γύρος ερευνών με εφόδους του ανακριτή σε γραφεία και σπίτια τουλάχιστον τεσσάρων δημοσιογράφων καθώς ο ανακριτής διαθέτει τέσσερις μυστικούς κωδικούς χρηστών της ιστοσελίδας που αντιστοιχούν σε πρόσωπα. Πληροφορίες αναφέρουν πως ο επόμενος θα είναι δημοσιογράφος τηλεοπτικού σταθμού. Πάντως ο κατάλογος των θιγομένων είναι μακρύς.”

    ———————————-

    Μερικά ακόμη άρθρα (μεταγενέστερα):



    Κλείστε την τηλεόραση!
    Για μια μέρα, έστω.
    Δείξτε τους την δύναμη του κοινού.
    Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας.
    Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτρινες αποχρώσεις.
    Λέμε όχι:
    Στην παραπληροφόρηση της διαπλοκής.
    Στα χειραγωγούμενα ΜΜΕ.
    Στην συγκάλυψη των σοβαρών θεμάτων.
    Στις εκπομπές – σκουπίδια χάριν τηλεθέασης.
    Στα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων.
    Απαιτούμε σεβασμό και ποιότητα.
    Κλείνουμε την τηλεόραση στις 11 Φεβρουαρίου.

    Αναδημοσιεύστε το στα blog σας. Στείλτε το, με mail στους γνωστούς σας. Ας τους αποδείξουμε ότι δεν ανεχόμαστε άλλο τα “σκουπίδια” τους.

    περί Ιστολόγιων

    Ιανουαρίου 27, 2008

    Πολύ καιρό έχω να γράψω εδώ. Μήπως υπήρχε και ιδιαίτερος λόγος για να κάνω κάτι τέτοιο; Νομίζω πως όχι.

    Τι ιδιαίτερο νόημα έχουν τα blog; Ένας νέος δημόσιος χώρος, ένας τρόπος επικοινωνίας, ένα τεχνολογικό επίτευγμα, μία διευκόλυνση (για τι πράγμα;). Τι από όλα αυτά;

    Ή όλα αυτά μαζί; Αναγκαία προσθήκη στις ήδη υπάρχουσες ανάγκες και λειτουργίες μας ή κατί ανάλογο με τα δημιουργημένα εμπορευματικά και τεχνολογικά δημιουργήματά μας, που ένα πρόβλημα λύνουν και ποιος ξέρει πόσα άλλα δημιουργούν;

    Follow

    Get every new post delivered to your Inbox.